در
مورد طبیعی یا مصنوعی بودن عسل و طرز تشخیص آنها نظریه
های بسیاری وجود دارد که به برسی آنها می پردازم.تشخیص
عسل طبیعی و مصنوعی فقط به عهده آزمایشگاه و دستگاهی
به نام رفراکتومتر می باشد.دوم آن که عسلی که شکرک
بزند حتما عسل خالص است بهترین دما برای شکرک زدن عسل
14 درجه است نه در دمای یخچال و عمل پاستوراسیون انجام
شده باشد دیرتر شکرک می زند . برای این کار ظرف عسل را
( معمولا شیشه عسل را ) در آب 40 تا 65 درجه قرار می
دهند.برخی ها عسل خوب ، خالص و طبیعی را عسلی می دانند
که رنگش کهربایی تیره یا همانند عقیق باشد ، سفت بوده
و اصطلاحا کش بیاید ، اگر قاشقی از آن برداشته شود
قطراتی که سرازیر می شود به صورت باریکه ای ممتد باشد
و قطع نشود . عده ای هم تکنیک های خاصی را برای
شناسایی توصیه می کنند که پایه و اساس آن معلوم نیست
مانند کبریت گرفتن کنار عسل ، ریختن چند قطره روی
روزنامه و ... به گفته ی آقای دکتر اسفندیار رشید زاده
عسل شناس و زنبوردار نمونه کشوربرای مصرف کننده یک راه
بیشتر برای تشخیص عسل وجود ندارد : آن هم استفاده از
ابزارهایی است که بدن در اختیارش گذاشته است با چشمانش
شکل ظاهری عسل را ارزیابی کند ، با بینی اش آن را
بوکند ، با زبانش آن را مزه مزه نماید ، اگر عسل بخصوص
عطر و طعم گلها را داشت این عسل ، عسل واقعی( طبیعی)
است و ارزش آن را دارد که بهای آن را در حد معقول
بپردازد.