در مورد طبيعي يا مصنوعي بودن عسل و طرز تشخيص آنها نظريه هاي بسياري وجود دارد که به برسي آنها مي پردازم.تشخيص عسل طبيعي و مصنوعي فقط درآزمايشگاه ودستگاهي به نام رفراکتومتر مي باشد.دوم آن که عسلي که شکرک بزند حتما عسل خالص است بهترين دما براي شکرک زدن عسل 14 درجه است نه در دماي يخچال و عمل پاستوراسيون انجام شده باشد ديرتر شکرک مي زند . براي اين کار ظرف عسل را ( معمولا شيشه عسل را ) در آب 40 تا 65 درجه قرار مي دهند.برخي ها عسل خوب ، خالص و طبيعي را عسلي مي دانند که رنگش کهربايي تيره يا همانند عقيق باشد ، سفت بوده و اصطلاحا کش بيايد ، اگر قاشقي از آن برداشته شود قطراتي که سرازير مي شود به صورت باريکه اي ممتد باشد و قطع نشود . عده اي هم تکنيک هاي خاصي را براي شناسايي توصيه مي کنند که پايه و اساس آن معلوم نيست مانند کبريت گرفتن کنار عسل ، ريختن چند قطره روي روزنامه و ... به گفته ي آقاي دکتر اسفنديار رشيد زاده عسل شناس و زنبوردار نمونه کشوربراي مصرف کننده يک راه بيشتر براي تشخيص عسل وجود ندارد : آن هم استفاده از ابزارهايي است که بدن در اختيارش گذاشته است با چشمانش شکل ظاهري عسل را ارزيابي کند ، با بيني اش آن را بوکند ، با زبانش آن را مزه مزه نمايد ، اگر عسل بخصوص عطر و طعم گلها را داشت اين عسل ، عسل واقعي( طبيعي) است و ارزش آن را دارد که بهاي آن را در حد معقول بپردازد